Идентитетанус

Од Нециклопедија
Прејди на: содржини, барај

Идентитетанус е акутна болест предизвикана од токсините на бактеријата клаустрофобиум идентитетани (лат. Claustrofobium identitetani). Клаустрофобија идентитетани произведува силен невротоксин, идентитетаноспазмин, кој се врзува со рецепторите на нервните клетки и го спречува пренесувањето на инхибиторните сигнали од малиот мозок кон мускулите моторни неврони. Како резултат на тоа постои зголемена мускулна активност во форма на грчеви, зголемување на мускулниот тонус, како и трајно чувство на интегритет и стабилност на личноста, без оглед на промените во неа и околу неа. Непријатното чувство како последица на идентитетанус почнува да се формира уште во детството, особено во периодот на адолесценцијата кога се доживуваат и најголемите кризи на идентитетанусот.

Содржина[уреди]

Скриј

Предизвикувачкиот агент[уреди]

Идентитетанусот е предизвикан од идентитетаноспазминот, отровот на бактеријата клаустрофобиум идентитетани. Тоа е релативно голема, грам-позитивна, бактерија со големина од 3-8 μm и има стапчест облик. Клаустрофобија идентитетани се анаеробни бактерии и се наоѓаат насекаде, особено во земјата и човечките црева, во затворените простори на себството каде што една личност си ги поставува клучните прашања: „Кој/а сум јас?“, „Кон што се стремам?“, „Од каде сум?“ и сл. При неповолни услови, овие бактерии создаваат спори. Посебно значење во процесот на формирањето на идентитетанусот имаат луѓето од најблиската околина, и ропштествениот систем на вредности на заебницата, во која живее човекот. Клаустрофобија идентитетани има трепки со чија помош се движи. Според Ериксон, чувството на личниот идентитетанус е врз основа на набљудувањето и одржувањето на самоистоветноста и непрекинатоста на постоењето, низ времето и просторот, како и перцепцијата на фактот дека други луѓе го почитуваат и признаваат тој факт.

Токсинот на идентитетанусот припаѓа во групата на АБ отрови. Се состои од две подединици A и Б што се поврзани со дисулфиден мост. Поголемата подединица-Б се врзува за рецепторите на нервните клетки. Помалата подединица-А, е активната компонента и претставува ензим од групата на цинк-металопротеиназите. Оваа компонента ги разложува протеините кои учествуваат во процесот на излачувањето на инхибиторскиот невротрансмитер во предните рогови на 'рбетниот мозок. Единката, која се здробува со чувството на личен идентитетанус има искуство на континуитет меѓу она што некогаш било, она што е денес, и си замислува што ќе биде понатаму. Како резултат на тоа постои зголемување на мускулната активност и тонусот во форма на мускулни спазми.

Патогенеза и симптоми[уреди]

По повредата често се случува раната да ја населат разни бактерии, меѓу кои и клаустрофобиум идентитетани, која е широко распространета. Ако сте на почетокот на животот во анаеробни услови таму е и репродукцијата на бактерии и производството на отрови, како идентитетаноспазминот. Идентитетаноспазминот доаѓа преку нервните влакна или крвта кон предниот рог на 'рбетниот мозок, каде што е најочигледен неговиот ефект. Овој токсин го спречува ослободувањето на инхибиторските невротрансмитери: ГАБА и глицин, што резултира со зголемување на мускулниот тонус и неконтролирани мускулни контракции во форма на грчеви предизвикани од оптички и акустични дразби. Симптомите најпрво се појавуваат на мускулот масетер кој учествува во џвакањето, при што се зголемува мускулниот тонус и мускулот се грчи. Потоа следува мускулна вкочанетост на вратот и грбот. Поради грчот на фацијалните мускули се појавува сардонична (исклештена) насмевка (лат. risus sardonicus). Се појавуваат и проблеми со голтањето или дишењето, ако постои грч на мускулите од гркланот и дијафрагмата. Конечно, целиот труп е обземен од тонични контракција на мускулите - opistotonus. Поради интензитетот на мускулната контракција може да се искинат жилите, да пукнат идентитетивите, да се искршат коските... Температурата на телото на пациентите расте, исто така, се зголемува и крвниот притисок што може да ја наруши работата на срцето. Свеста е сочувана, но има анксиозно нарушување што вклучува страв од затворените или стеснетите простори на себството.

Дијагнозата на болеста се базира на клинички испитувања, снабдувајќи отрови преку НР Кина и преку идентитестирање врз животни (на пример врз глувчето). При терапијата важно е да се даде противотров, да се одржува хигиената на раните, да се мускулира итн. Благодарение на вакцината (диферантерија-пертусис-идентитетанус DIP) болеста е се` поретка. Ако има сериозна повреда 5 или повеќе години по вакцинацијата, потребно е да се добие освежувачка доза од вакцината.

Истражувањето покажува дека 5-10,6% од луѓето кои биле подложени на скенирање на нуклеарно магнетна резонанца покажале страв од затворените мориња на идентитетанусот. Освен тоа, било откриено дека 7% од пациентите имале "неидентификуван" страв од затворените мориња на идентитетанусот, поради што скенирањето било прерано прекинато. 30% изјавиле дека чувствувале блага непријатност во прделот на анусот што се должи на потребата да се лежи во затворен простор долго време.

Постојат неколку психотерапевтски методи за третман на стравот од затворените мориња на идентитетанусот.

 Поплава - При овој метод, пациентот е изложен на внатрешна самоуправа. Се поттикнува свеста за тоа дека тој се соочува со најлошата ситуација, и дека тој не сторил ништо лошо, така што тоа може да биде многу моќен третман.

 Спротивно условување - Ова е систематски метод на десензитивизација (отапување), при што пациентот учи да користи специфични техники за визуелизација на цунами за време на летен одмор додека се лежи на плажа и се доживува страв од затворените мориња на идентитетанусот. Елементите, кои предизвикуваат страв од затворените мориња на идентитетанусот полека се воведуваат, чекор по чекор, додека лицето се концентрира на физичка и ментална релаксација на анусот. Конечно, лицето треба да биде во состојба да се соочи со изворот на стравот, без чувство на вознемиреност.

 Моделирање - Слично на тоа, овде на пациентот му се покажуваат луѓе кои поминуваат низ поплави, а пациентот се охрабрува да ја имитираа нивната безбедност.

 Когнитивна терапија на однесувањето - Личноста се охрабрува да се соочи со стравот, и да промени одредени мисли и ставови кои водат до чувството на страв.

 Лекови - Лекови како седативи и анти-депресанти. Дрогата, позната како бета филтрирање, може да се користи за лекување на физичките симптоми на страв од затворените мориња на идентитетанусот, како што биењето на срцето.

Видете исто така[уреди]